dinsdag 12 juni 2012

Het vinden van gezichten


Als je solo-auteur bent heb je al gauw een idee over hoe een personage er uit moet zien. En als je het nog niet precies weet bij de openingszin, dan wordt het gezicht vanzelf al schrijvend duidelijk, zoals een ouderwets ontwikkelde foto in het badje langzaam vorm en scherpte krijgt. Voor ons is dat niet handig. Wij leggen nooit dezelfde foto in dat badje. Daarom kiezen we van tevoren de gezichten. We gaan naar Art Unlimited op de Keizersgracht, zoeken uren in de bakken. We vinden er: ‘zoiets, maar dan anders/ouder/blond’, ‘dit is Evalien als kind’, ‘dit misschien haar moeder?’enz. Ook hebben we thuis inmiddels een aantal fotoboeken in de kast en een gezichtenboek met uitgeknipte foto’s uit tijdschriften en kranten. En we kijken natuurlijk op internet. Vooral politieke partijen leverden al een aantal gezichten. Nee, we gaan niet zeggen van wie. Nee, ook niet welke politieke partij. Nou, voorruit, eentje links en eentje rechts van het midden. Verder gaan we niet. Je kunt er alleen achter komen als je samen met ons naar de verkiezingsdebatten kijkt. Bij sommige spreeksters glimlacht Tupla en denkt aan Philo uit Vrouwelijk Naakt of Sissela uit Speeddate.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten