vrijdag 29 juni 2012

Interview Libris Journaal

Komende week in het Libris Journaal (pagina 9) van de landelijke Libris boekwinkels groot INTERVIEW met Tupla + een zeer aantrekkelijke lezers actie. Meer dood dan levend van €17,95 voor 7,50!





































Een

Amsterdamse

studente neemt

wraak op haar

belagers.















woensdag 27 juni 2012

maandag 25 juni 2012

CV hoofdpersoon, Evalien Storm

Dit is het oorspronkelijke CV zoals we dat maakten voor hoofdpersoon Evalien. De uiterlijke kenmerken hebben we hier voor een deel weggelaten, de lezer moet daar een eigen beeld van kunnen maken.

Evalien Huibregtse – Storm
geb. 1968 in Hilversum, nu dus ongeveer 43 jaar

opleiding
Atheneum/lyceum
Studie Psychologie, niet afgemaakt of verder niets mee gedaan
Daarna zo nu en dan een baan(tje) zoals invallen bij de makelaardij van haar vriendin, het coaching en counseling instituut van weer een andere vriendin en vooral veel dingen als voorleesmoeder, ouderraad e.d.

Als ze 29 of 30 is wordt Pippa geboren

Evalien (‘nee, niet Evelien, Evaaaalien’) is een hardwerkende opgewekte praktisch ingestelde vrouw, ze komt uit een sociaal middle class gezin, moeder veel in het vrijwilligerswerk, vader iets als beleidsmedewerker bij de gemeente en in zijn vrije tijd ook nog ergens penningmeester?, een zusje (jonger, vrolijk, iets minder sociaal) die ook getrouwd is en 2 zoons heeft en woont in Canada.

Evalien is gastvrij, sociaal, recht door zee zonder bot te zijn, open, heeft behoefte aan vriendinnen, heeft behoefte aan contact met mensen (en dat maakt ze makkelijk, tenminste in Amsterdam) en kan ontzettend lachen. Het huishouden draait op haar. Ze zet zichzelf op het tweede plan.

Uiterlijk:
stevig postuur, mollig maar niet dik

(NB interview Elisabeth Gilbert: ‘de boodschap die ik mijn leven lang meegekregen heb is je moet perfect zijn, niemand tegenwerken, je emoties verbergen, sterk zijn, onafhankelijk, je moet jezelf niet voor schut zetten door te laten zien dat je zwak bent, calvinistische ideeën dus. De vrouwen in mijn familie hebben altijd uitgestraald: je staat er alleen voor, verwacht niet dat iemand je komt redden. (…) Ik ben opgegroeid met het idee dat ik volstrekt verantwoordelijk ben voor mijn eigen leven. Falen stond voor mij gelijk aan doodgaan).

dinsdag 12 juni 2012

Het vinden van gezichten


Als je solo-auteur bent heb je al gauw een idee over hoe een personage er uit moet zien. En als je het nog niet precies weet bij de openingszin, dan wordt het gezicht vanzelf al schrijvend duidelijk, zoals een ouderwets ontwikkelde foto in het badje langzaam vorm en scherpte krijgt. Voor ons is dat niet handig. Wij leggen nooit dezelfde foto in dat badje. Daarom kiezen we van tevoren de gezichten. We gaan naar Art Unlimited op de Keizersgracht, zoeken uren in de bakken. We vinden er: ‘zoiets, maar dan anders/ouder/blond’, ‘dit is Evalien als kind’, ‘dit misschien haar moeder?’enz. Ook hebben we thuis inmiddels een aantal fotoboeken in de kast en een gezichtenboek met uitgeknipte foto’s uit tijdschriften en kranten. En we kijken natuurlijk op internet. Vooral politieke partijen leverden al een aantal gezichten. Nee, we gaan niet zeggen van wie. Nee, ook niet welke politieke partij. Nou, voorruit, eentje links en eentje rechts van het midden. Verder gaan we niet. Je kunt er alleen achter komen als je samen met ons naar de verkiezingsdebatten kijkt. Bij sommige spreeksters glimlacht Tupla en denkt aan Philo uit Vrouwelijk Naakt of Sissela uit Speeddate.

dinsdag 5 juni 2012

zaterdag 9 juni: signeren in Amstelveen



Boekhandel Libris Venstra Binnenhof 50
1181 ZJ
tel 020-6419880 020-6419880
fax 020-6400252
info@venstra.nl www.venstra.nl

maandag 4 juni 2012

Hoe doen jullie dat nou, samen schrijven?


‘Nou gewoon, we slaan om de beurt een toets aan. Of de een bedenkt het verhaal en de ander schrijft het op’. Dat zijn natuurlijk twee uitersten en geen van beiden zijn op ons van toepassing. Alles daar tussen in wel. Maar we zeggen niet wat we waar/wanneer doen. Het verschilt per boek, soms per periode, afhankelijk bijvoorbeeld van of de een het drukker heeft dan de ander.
Inmiddels hebben we wel zo ongeveer alle vormen van duo-schrijven in de vingers. We hebben eigenlijk maar een criterium: we doen wat goed is voor het boek. Wij zijn daarmee ook gelijk elkaars redacteur. En zo nu en dan moet een van ons een veer laten, een prachtig poëtisch stukje in het Mooie Woorden doosje opbergen. Of een nieuw toegevoegde personage er weer uit gooien. Zoals er in SCHULD opeens een onbekende mevrouw opdook die onze hoofdpersoon opbelde vanuit Amsterdam. De mevrouw zou een briljant verzonnen nieuwe ontwikkeling op gang brengen. Maar daarmee het hele verhaal ontwrichten. Dus moest ze weer weg. Het is niet voor niets dat duo-schrijvers vaak elkaars echtgenoot zijn, of broer/zus, vader/dochter. Je moet kunnen incasseren zonder dat je ego meteen onherstelbare schade denkt op te lopen. Kill your darlings behalve je eigen lief!